Google+

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια.....

 Είναι αλήθεια, ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, δε βλέπει κανείς πολύ καλά, παρά μονάχα με την καρδιά! Είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Ο μικρός πρίγκιπας", που είμαι σίγουρη ότι όλες σας λίγο πολύ έχετε διαβάσει ή έστω έχετε ακούσει. Το είχα διαβάσει πριν πάρα πολλά χρόνια, όταν ήμουν ακόμα κοριτσάκι, και μπορώ να πω ότι δεν είχα αντιληφθεί το μεγαλείο αυτού του μικρού βιβλίου, τότε ίσως το είχα  δει σαν ένα παραμύθι για παιδιά, αλλά μόνο παραμύθι για παιδιά  δεν είναι, είναι μάθημα ζωής, για μεγάλους! Ναι είμαστε οι  "μεγάλοι" πια , μεγαλώσαμε και μπήκαμε στον κυκλώνα της ζωής και ίσως σταματήσαμε να ακούμε το παιδί που κρύβεται μέσα μας , ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι "μεγάλοι"!
Στο μεγάλο ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα μεταξύ άλλων  καθόλου ευτυχισμένων ενηλίκων συναντάει και μία αλεπού, ίσως το νόημα όλου του βιβλίου να κρύβεται στα λόγια της αλεπούς.
 Η αλεπού ζητάει απο τον Μικρό Πρίγκιπα να την εξημερώσει για να αποκτήσει νόημα η ζωή της και η καθημερινότητα της και ο Μικρός Πρίγκιπας δεν ξέρει την σημασία αυτής της λέξης


-"Τι σημαίνει «εξημερώνω»;" είπε ο μικρός πρίγκιπας..- Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς».
- Δημιουργώ δεσμούς;
- Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα ‘χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα ‘σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα ‘μαι για σένα μοναδική στον κόσμο…
- Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι… νομίζω πως μ’ έχει εξημερώσει…."....."  - Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ’ όλα τ’ άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να ‘ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα ‘ναι υπέροχα όταν θα μ’ έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ’ αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.
Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.
- Σε παρακαλώ, εξημέρωσε με, είπε!
- Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, μα δεν έχω καιρό. Έχω ν’ ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.
- Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν την δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!
- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να ‘ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα …
Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.
- Θα ‘ταν καλύτερα να ‘ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ’ αρχίσω να ‘μαι ευτυχισμένη. Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις κιόλας θ’ αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν’ ανησυχώ. Θα ‘χω ανακαλύψει το τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα ‘ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε να φορέσω στην ψυχή μου τα καλά της… Χρειάζονται ορισμένα τυπικά. - Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύ καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να ‘ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ’ αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα ‘μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να ‘ρθει η ώρα του αποχωρισμού:
- Αχ! είπε η αλεπού … Θ’ αρχίσω τα κλάματα.
- Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
- Μα συ θα βάλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Και βέβαια, είπε η αλεπού.
- Τότε, από αυτό, δεν κερδίζεις τίποτε!
 – Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού είναι το χρώμα του σταριού." 

Είναι μάλλον ένα μαγικό που προσπερνάμε και δεν του δίνουμε την σημασία που του αρμόζει, η επαφή μας με τους ανθρώπους της καθημερινότητας μας, με τους ανθρώπους που μας έχουν "εξημερώσει" ίσως να κρύβει όλη την μαγεία της ζωής.  
Και συνεχίζει.....

"-Πήγαινε πάλι να δεις τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο.Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετίσεις κι εγώ θα σου κάνω δώρο ένα μυστικό. 
  ......"....".......
Και γύρισε προς την αλεπού.
- Γεια σου, είπε …
- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.
- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλο σου και που το κάνει τόσο σημαντικό.
- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλο μου … έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλο σου
......

Να θυμάστε λοιπόν ότι ο χρόνος που περνάτε με τους ανθρώπους που αγαπάτε δεν είναι ποτέ ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!
Ελπίζω να με συγχωρήσετε για την μεγάλη αυτή ανάρτηση αλλά έκρινα σκόπιμο να διαβάσετε αυτούσιο αυτό το οποίο ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Ευχαριστώ την φίλη που μου δάνεισε αυτό το βιβλίο, και σίγουρα θα πρέπει να το έχουμε όλοι στην βιβλιοθήκη μας!

Έχετε διαβάσει τον Μικρό Πρίγκιπα? Περιμένω τις εντυπώσεις σας.

Kisses from Little Prince and Fairy {oo} Mary !    

5 σχόλια :

  1. Το είχα ακούσει αλλά δεν το έχω διαβάσει.Θα φροντίσω να το διαβάσω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να το διαβάσεις και ίσως σε επηρρεάσει θετικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το έχω στην βιβλιοθήκη μου και λέω να του ρίξω ξανά μια ματιά... (έχω να το διαβάσω από το δημοτικό!) ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρίξε μια ματιά ίσως να είναι σαν να το διαβαζεις για πρωτη φορά και εσύ!

      Διαγραφή
  4. Όντως θα συμφωνήσω μαζί σου ότι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι μόνο για παιδιά αλλά και για μεγάλους! Περνάει τόσα πολλά μηνύματα που δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι πουλάει τρελά τόσα χρόνια! Το είχα διαβάσει μικρή, το έχω στη βιβλιοθήκη μου και αν χρειαστεί ανατρέχω σ' αυτό! Κρίμα που ο συγγραφέας του σκοτώθηκε νωρίς και δεν έγραψε κι άλλα τέτοια αριστουργήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Περιμένω τα σχόλια σας.....και δεσμεύομαι να απαντάω σε τυχόν ερωτήσεις σας !!!!
Σας ευχαριστώ.....